หน้า: [1]   ลงล่าง
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: คำคมเกี่ยวกับการศึกษา  (อ่าน 10744 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
เลิศชาย ปานมุข
ผู้ดูแลบอร์ด
นักโพสต์ VIP
********
ออนไลน์ ออนไลน์

กระทู้: 3793



« เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2011, 08:51:46 PM »




การศึกษาในปัจจุบันนี้ ทั้งโลกก็ว่าได้ มักมีแต่เพียงสองอย่าง คือรู้หนังสือกับอาชีพ แล้วก็ขมักเขม้นจัดกันอย่างดีที่สุด เร็วที่สุด ก้าวหน้าที่สุด มันก็ไม่มีผลอะไรมากไปกว่าสองอย่างนั้น มันก็ยังขาการศึกษาที่ทำให้มีความเป็นมนุษย์ที่ถูกต้องอยู่นั่นเอง ดังนั้น อาตมาจึงเรียกการศึกษาชนิดนี้ว่า เป็นการศึกษาที่เป็นเหมือนกับหมาหางด้วน
(พุทธทาสภิกขุ)

การศึกษาในที่นี้ ข้าพเจ้าไม่ได้หมายความเฉพาะการเรียนในโรงเรียนหรือการเรียนหนังสือเท่านั้น แต่หมายความไปถึงการฝึกฝนอบรมให้เด็ก ๆ รู้จักคิดด้วยใช้ปัญญาอันมีเร้นเป็นพลังอำนาจทั้งหมด ซึ่งมีอยู่ในตนให้เกิดเป็นความเจริญ คลี่คลาย มีนิสัยไปในทางดีงาม
(พระยาอนุมานราชธน)

คนรุ่นใหม่ไม่ใช่แต่เก่งอย่างเดียว แต่ต้องดีด้วย ไม่ใช่มีแต่ Credentials แต่ต้องมี Human Credentials ด้วย หมายความว่า คนรุ่นใหม่ต้องมีวุฒิของความเป็นมนุษย์ที่วัดไม่ได้ด้วยกระดาษ มีความเอื้อเฟื้อ ความเป็นธรรม และมีคุณธรรมต่อกัน
(ศ.วิทิต มันตาภรณ์)

ผมคิดว่าโลกในอนาคตเป็นโลกของความหลากหลาย เป็นโลกของการเชื่อมโยงความคิดเป็นโลกของปัญญา ถ้าคนรุ่นใหม่ทุกคนสามารถที่จะเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง สามารถเรียนรู้ได้จาก ประสบการณ์รอบตัว และสามารถมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ปัญญาก็จะงอกงามต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด
(ศ.ดร.สิปปนนท์ เกตุทัต)

ถ้าหากว่าครูเพียงแต่สอนคนอื่น ๆ ถึงศิลปะการสอน แต่มิได้มีการติดต่อกับเด็ก ๆ โดยตรงเลย เขาก็มิได้เป็นครูอีกต่อไป
(ชูคอมลินสกี้)

เมื่อการศึกษาไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร การพัฒนาประเทศด้านอื่น ๆ ก็พลอยลดถอยไปด้วย
(ทรงศักดิ์ ศรีกาฬสินธุ์)

หน้าที่สำคัญของครูคือ คอยกำกับให้กิจกรรมการเรียนการสอนดำเนินไปอย่างสุภาพให้เกียรติซึ่งกันและกัน และสรุปข้อความรู้ใหม่ที่นักเรียนสร้างขึ้น
(ไพจิตร สดวกการ)

ครูควรจะได้มีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสอน ต้องมีการผนึกกำลังกัน ทำงานเป็นทีม ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ เชื่อว่าไม่ยากเกินความสามารถของครู
(ดร.กมล สุดประเสริฐ)

ทำไมเราไม่สอนให้มนุาย์ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข สร้างสิ่งแวดล้อม สร้างสังคม ไม่ใช่มุ่งแต่เรียนเพื่อฉกฉวย
(โสภณ สุภาพงษ์)

ครูรุ่นใหม่ต้องปฏิรูปตัวเองก่อน ต้องมีคุณวุฒิพิเศษที่สามารถมองเห็นเด็กและสร้างการเรียนรู้ให้เหมาะกับเด็กแต่ละคน
(ประภาภัทร นิยม)

ครูเป็นอาชีพที่ต้องเสียสละ คนที่เข้ามาทำอาชีพนี้ต้องสามารถยอมรับตรงนี้ได้ แต่ครูปัจจุบันหลายคนที่มองอาชีพครูกลายเป็นพาณิชย์ ไม่ใช่ผู้ให้ แต่เป็นผู้ที่สามารถกอบโกยเงินจากนักเรียน นักศึกษาได้ด้วยการสอนพิเศษ
(เจือจันทร์ จงสถิตอยู่)

ทุกวิชาเรียนไปได้ประโยชน์ทั้งนั้น การตัดสินใจถูกต้องในแต่ละครั้งนั้น เราไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นเพราะเราเรียนวิชาไหนมาก
(จำลอง ศรีเมือง)

นักการศึกษาที่แท้ จักต้องเป็นผู้ที่มองการณ์ไกล ยิ่งกว่าคนในสาขาวิชาชีพอื่น ๆ ทั้งหมด
(จอห์น ดิวอี้)

ผู้ที่ยึดติดอยู่กับความทันสมัยของเครื่องมือกล ย่อมมุ่งไปสู่การสิ้นสภาพในทางสติและปัญญา
(ระพี สาคริก)

เมื่อใดโรงเรียนละเลยการฝึกอบรมให้คนใช้เหตุผล เมื่อนั้นโรงเรียนกำลังทำลายมนุษยธรรม
(ภิญโญ สาธร)

ควรจะมีระบบหรือกระบวนการให้มหาวิทยาลัยได้รับใช้ทุกคน เพื่อให้เขาเข้ามาแสวงหาความรู้ มีระบบหรือกระบวนการให้เขาเข้ามาให้มีความตื่นตัวอยู่เสมอ
(ไพฑูรย์ สินลารัตน์)

การปฏิรูปการศึกษาจะเป็นจริงได้ ต้องทำให้ประชาชนตื่นตัวมองการศึกษาในความหมายกว้าง ตระหนักว่าการศึกษาแบบเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต เรียนรู้จากแหล่งต่าง ๆ รวมทั้งภูมิปัญญาท้องถิ่น การเรียนรู้จากชีวิตจริง
(วิทยากร เชียงกูล)

การสอบ..ไม่ใช่แต่เพียงตัวกำหนดบทบาทของระบบการศึกษาที่สำคัญเท่านั้น แต่ยังเป็นสาเหตุที่ทำให้ระบบการศึกษาไม่สามารถบรรลุเป้าหมายที่ต้องการให้เกิดความเท่าเทียมกันอีกด้วย
(นิโคลัส เบนเนทท์)

สิ่งที่ขัดแย้งภายในโรงเรียนแต่ก็เป็นความขัดแย้งที่ไปด้วยกันคือ โรงเรียนสอนให้เด็กเป็นคนรู้จักอ่อนโยนผ่อนตาม แต่ในเวลาเดียวกันก็สอนให้เอาชนะคนอื่นตลอดเวลา
(อีเออเรทท์ เรยเมอร์)

คนมีศาสตร์ มีความรู้ แต่ไม่เข้าใจความจริงของมนุษย์ สังคมและสภาพแวดล้อม ศาสตร์หรือความรู้ก็กลายเป็นศาสตราวุธ สำหรับทิ่มตำทำร้ายและประหัตประหารฆ่าฟันในสงครามแย่งชิงการงานและการหาเงินมาจับจ่าย
(ประเวศ วะสี)

การศึกษาหมาหางด้วนนั้น มันทำได้อย่างมากเพียงว่ามีผลเป็นเรื่องกิน เรื่องกาม เรื่องเกียรติ แต่ไม่มีเรื่องความเป็นมนุษย์ที่สมบุรณ์
(พุทธทาสภิกขุ)

การศึกษาต้องสอดแทรกอยู่ในทุกกิจกรรม
(ศ.ดร.พจน์ สะเพียรชัย)

การศึกษาไม่ว่าระดับไหน ก็มีความสำคัญยิ่งต่อการพัฒนาบ้านเมือง ต่อการพัฒนาประเทศทั้งสิ้น
(ดร.ทรงศักดิ์ ศรีกาฬสินธุ์)

การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้ชีวิตเข้าถึงอิสรภาพ คือทำให้ชีวิตหลุดพ้นจากอำนาจครอบงำของปัจจัยแวดล้อมภายนอกให้มากที่สุด และมีความเป็นใหญ่ในตัว ในการที่จะกำหนดความเป็นอยู่ของตนให้ได้มากที่สุด
(ประยุทธ์ ปยุตโต)

การศึกษาที่จะได้ผลดีจะต้องแก้ปัญหาชีวิตและสังคมได้สำเร็จ จะต้องมีความเข้าใจชัดเจนในความหมาย ในความมุ่งหมาย และในการทำหน้าที่ของมัน
(ประยุทธ์ ปยุตโต)

มนุษย์เราในโลกปัจจุบันนี้มีการศึกษาแต่เพียงสองอย่าง คือรู้หนังสือ รู้อาชีพ ขาดอย่างที่สามคือ การศึกษาที่ทำให้เป็นมนุษย์กันอย่างถูกต้อง
(พุทธทาสภิกขุ)

ความรู้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง สำหรับการดำเนินชีวิตของเราทุกคน ที่ว่าจำเป็นคือขาดไม่ได้
(ปิ่น มุทุกันต์)

การศึกษาจะต้องเป็นไปเพื่อฝึกฝนพัฒนา รู้จักแก้ปัญหา ดับทุกข์และทำตนให้เป็นสุขได้
(ประยุทธ์ ปยุตโต)

การศึกษาควรเป็นไปเพื่อความเป็นมนุษย์
(ส.ศิวรักษ์)

มนุษย์เกิดมาพร้อมกับความอ่อนแอ เราต้องการความเข้มแข็งในยามช่วยตัวเองไม่ได้ เราต้องการความช่วยเหลือ, ในความโง่ เราต้องการเหตุผล ทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่มนุษย์ขาดมาตั้งแต่กำเนิด สิ่งที่เราต้องการในขณะที่เข้าสู่สังคมมนุษย์ คือ ของขวัญจากการศึกษา
(ฌอง ฌาค รุสโซ)

ความอยากรู้หลายอย่างเป็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติของเยาวชน แต่โดยทั่วไปแล้วความใฝ่รู้นี้ถูกทำลายลง ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่า เด็ก ๆ ถูกยัดเยี่ยดข้อมูลความรู้มากเกินกว่าที่เด็กต้องการ
(เบอร์ทรินต์ รัสเซลล์)

การศึกษานั้นไซร้คิดให้ถูก เหมือนเพาะปลูกต้นไม้ในกระถาง ยังเยาว์อยู่ผู้ใหญ่ดูไปพลาง พอโตต่างพาไปให้ลงดิน
(ม.ล.ปิ่น มาลากุล)

คนที่มีความรู้หรือมีการศึกษาสูงแล้วเกียจคร้าน คือคนที่เสียเวลาในการศึกษาไปเปล่า ๆ
(ยอร์จ เบอร์นาร์ด ชอร์)

การศึกษานี้เพื่อมนุษย์จะมีโอกาสได้สิ่งที่ดีที่สุด ที่มนุษย์ควรจะได้ โดยทำลายเสียซึ่งสัญชาตญาณอย่างสัตว์ แล้วมีการประพฤติกระทำอย่างมนุษย์ที่มีใจสูงโดยสมบูรณ์
(พุทธทาสภิกขุ)

การศึกษาด้วยวิธีอ่าน แต่ขาดการปฏิบัติ ความรู้แจ่มชัดเกิดได้ยาก
(คานธี)

การศึกษาต้องสร้างความงาม ความสมบูรณ์ทั้งกาย ใจให้แก่ผู้เรียน
(เพลโต)

การจัดการศึกษาเป็นการพัฒนาตัวผู้เรียน เพื่อเอาไปใช้ประโยชน์จริงในชีวิตของเขา เพื่อไปพัฒนาสังคมให้ได้ พัฒนาตนเองให้ได้เมื่อการศึกษาเป็นการพัฒนาตัวผู้เรียนสามารถพัฒนาได้สูงสุดเท่าไร อันนั้นก็คือความดีงาม
(ดร.โกวิท ประวาลพฤกษ์)

ผู้ที่ยึดติดอยู่กับความทันสมัยของเครื่องมือกล ย่อมมุ่งไปสู่การสิ้นสภาพในทางสติและปัญญา
(ศ.ระพี สาคริก)

การศึกษาต้องสร้างความงาม ความสมบูรณ์ทั้งกาย ใจ ให้แก่ผู้เรียน
(เพลโต)

การศึกษาที่แท้จริง คือการนำสิ่งที่ดีที่สุดในตัวมนุษย์ออกมาใช้
(คานธี)

การศึกษาที่บริสุทธิ์ต้องมุ่งเพื่อช่วยตนและคนทั้งโลก
(พุทธทาสภิกขุ)

การศึกษาทำให้คนค้นพบสัจธรรมสูงสุด และหลุดพ้นจากพันธนาการของความต่ำต้อย
(รพินทรนาถ ฐากูร)

การศึกษาของไทยในปัจจุบัน ถึงแม้จะได้รับการพัฒนาทุ่มเทงบประมาณเพียงไร ก็ไม่สามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้ สื่อจึงต้องเข้ามามีบทบาทสำคัญ
(สุภาพ คลี่กระจาย)

ไม่มีอาชีพอื่นใดที่จะมีความสำคัญ หรือมีอิทธิพลมากต่อชีวิตมนุษย์เท่ากับอาชีพของครู
(สวัสดิ์ สุวรรณอักษร)

หัวใจของการปฏิรูปการศึกษาคือ การปฏิรูปการเรียนรู้ หัวใจของการปฏิรูปการเรียนรู้คือ การปฏิรูปจากการยึดวิชาเป็นตัวตั้ง มาเป็นยึดมนุษย์หรือผู้เรียนเป็นตัวตั้ง หรือที่เรียกว่า ผู้เรียนสำคัญที่สุด
(น.พ.ประเวศ วะสี)

ใครจะศึกษาโลกอื่น ก็ให้เขาศึกษาไปเถิด แต่ท่านจงศึกษาตัวท่านเอง
(อีเมอร์สัน)

การศึกษา หมายถึง กระบวนการทุกชนิด ที่ช่วยพัฒนา หรือปรับปรุงจิตใจ อุปนิสัย และคุณสมบัติทางกายภาพต่าง ๆ ของมนุษย์ให้ดีขึ้น
(ดร.ภิญโญ สาธร)

ถ้าครูไม่สนใจเด็ก เราคงจะมีเด็กอีกหลายคน ที่จะเจอปัญหาอะไรที่เราไม่รู้เลย
(ดร.อารี สัณหฉวี)

เราไม่ควรเรียนสิ่งต่าง ๆ อย่างเป็นความรู้ตายตัว และอย่างเป็นความจำ เพราะการเรียนทำนองนั้นจะทำให้เราเป็นคนรู้อะไรมาก ๆ เท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าอย่างไหนถูกอย่างไหนผิด
(อนุช อาภาภิรม)

สิ่งหนึ่งที่ครูควรจะตระหนักก็คือ ครูจะต้องยอมรับคุณูปการของนักเรียนด้วย เพราะครูจะต้องเรียนรู้จากนักเรียนเช่นกัน
(อดัมเคิล)

ถ้าหากว่าการศึกษาจะมีผลทำให้คนเป็นพลเมืองดี อย่างน้อยที่สุดก็จะทำให้คนเหล่านั้นเป็นพลเมืองดีง่ายขึ้น
(ลอร์ด ไบรซ์)

การศึกษาเราจัดหลักสูตรไว้ครบ แต่ปฏิบัติไม่ค่อยครบ การพัฒนาคนจึงไม่สมบูรณ์
(รุ่ง แก้วแดง)

ท่านอย่าให้การศึกษาแก่คนเพียงการบอกในสิ่งที่เขาไม่รู้ แต่ทำให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาไม่เป็น
(รัสกิน)

การศึกษาไม่ใช่การเรียนของคนในช่วยอายุหนึ่งเท่านั้น แต่การศึกษาคือการพัฒนาคุณภาพของคนทั้งมวล
(ประเวศ วะสี)

การศึกษาจะต้องไม่เพียงมุ่งให้เด็กคิดอะไร แต่ควรมุ่งให้เด็กคิดอย่างไร โดยเน้นการพัฒนาระบบความคิดเป็นสำคัญ
(กรรณิกา อินทรโยธิน)

ครูส่วนใหญ่ไม่สามารถโยงทฤษฎี หลักการที่ได้เรียนมาไปสู่ภาคปฏิบัติได้ ครูจึงเน้นการสอนด้านเนื้อหาเป็นสำคัญ
(กมล ภู่ประเสริฐ)

ไม่ว่าวัตถุและวิทยาการจะเจริญรุดหน้าสักเพียงไร น้ำคำและน้ำใจก็ยังคงเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นไม่ได้จากวิทยาการ
(เกษมสุข ภมรสถิตย์)

การศึกษาที่ดี คือการทำให้คนเราเห็นแก่ตัวน้อยลง
(สุพล วังสินธ์)

ในปัจจุบันครูของเราไม่ค่อยสอนให้นักเรียนมีความคิดสร้างสรรค์ หรือมีความมั่นใจในตนเอง นักเรียนจะทำตามคำสั่งของครูแทบทั้งสิ้น
(โกวิท ประวาลพฤกษ์)

การศึกษาที่สมบูรณ์นั้น เกิดจากประสบการณ์ทางสังคม คนเราเรียนรู้ซึ้งกันและกัน ไม่มีบทเรียนใดที่สำคัญไปกว่าบทเรียนที่เราได้รับจากสภาพความเป็นจริงของชีวิต
(ประทีป สยามชัย)

การศึกษาต้องเริ่มต้นด้วยความสำคัญของนักเรียน และจบลงด้วยความสำคัญของนักเรียน
(ป๋วย อึ้งภากรณ์)

เราไม่ควรตีความหมายของการศึกษาว่าคือการรู้หนังสือ การศึกษามีความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น การศึกษาต้องการจะปลูกฝังคุณธรรมให้แก่คน ต้องการถ่ายทอดวัฒนธรรม
(บรรจง ชูสกุลชาติ)

การศึกษาจะต้องเป็นกระบวนการที่มุ่งพัฒนาคนให้มีความรู้ความสามารถเต็มตามศักยภาพ มีพัฒนาการที่สมดุลทั้งปัญญา จิตใจ ร่างกายและสังคม
(พยุงศักดิ์ จันทรสุรินทร์)

เด็กไม่ได้เรียนรู้จากครูเฉพาะในห้องเรียนในเวลาที่ครูสอน แต่เด็กเรียนรู้จากครูในพฤติกรรมของครูที่แสดงออกในโอกาสต่าง ๆ ด้วยการปลูกฝังค่านิยมและทัศนคติเรื่องความซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นบทบาทของครูทุกคนในโรงเรียน
(พนม พงษ์ไพบูลย์)

เวลาที่ครูทำการสอน ผู้บริหารเดิน เยี่ยมเยียน ยิ้มแย้ม ยกย่อง และหยิบยื่นความช่วยเหลือให้แก่ครูบ้าง ครูก็จะสอนได้ยอดเยี่ยม ทำให้เกิดคุณภาพที่ยิ่งใหญ่แก่นักเรียนและการศึกษา
(รศ.บุญนำ ทานสัมฤทธิ์)

การศึกษาเป็นเครื่องมือในการพัฒนาตน ซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีค่าในการพัฒนาประเทศ และผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการศึกษาคือ "ครู" เพราะครูเป็นผู้มีอิทธิพลในด้านการเสริมสร้างความคิด พัฒนาสติปัญญา ความเชื่อ ทัศนคติ และค่านิยม ตลอดจนชี้แนะวิถีดำเนินชีวิตแก่ผู้เรียน
(สุรพงษ์ ปทานุกุล)

การศึกษามีความจำเป็นขึ้นมา ก็เพื่อตอบสนองความปรารถนาในการรับรู้ของมนุษย์
(ประสาน มฤคพิทักษ์)

การศึกษาในแต่ละประเทศ แต่ละยุค สะท้อนค่านิยมของชนชั้นปกครอง
(เจ เอฟ บราวน์)

การศึกษาพัฒนาวุฒิความสามารถของคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางจิตใจ เพื่อว่าคนสามารถชื่นชมความจริง ความงาม และความดี
อันเป็นความสุขที่สมบูรณ์ที่สุด
(อริสโตเติล)

การศึกษาเป็นการแนะนำและฝึกฝนพัฒนาคนให้รู้จักดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง เมื่อดำเนินชีวิตอย่างถูกต้องก็มีความสุข การศึกษาที่ถูกต้อง จึงต้องทำให้คนมีความสุข หรือรู้จักที่จะทำตนให้มีความสุข
(ประยุทธ์ ปยุตโต)

สังคมใดครูเสื่อมจากสภาพความเป็นกัลยาณมิตรและความเป็นปูชนียบุคคล สังคมนั้นพึงถึงซึ่งหายนะ
(ศ.นพ.ประเวศ วะสี)

ทุกคนอยากเห็นนักการเมืองที่ดี อยากเห็นรัฐมนตรี อยากเห็นรัฐบาลที่ดี การศึกษาต้องเข้ามามีบทบาท โดยเริ่มสอนจริยธรรมการเมืองตั้งแต่เป็นเยาวชน
(วันมูหะมัดนอร์ มะทา)

การศึกษาในแต่ละประเทศ แต่ละยุค สะท้อนค่านิยมของชนชั้นปกครอง
(เจ เอฟ บราวน์)

ผู้เรียนเปรียบเหมือนดาวฤกษ์ที่ส่องแสงได้ด้วยตัวของมันเอง จึงต้องศึกษาหาความรู้และทำความเข้าใจโดยไม่ต้องใช้หนังสือตลอดเวลา แต่หากเราจำกัดว่าต้องอาศัยหนังสือเท่านั้นจึงจะได้ความรู้ ผู้เรียนก็จะเหมือนหลอดไฟที่ต้องรอกระแสไฟฟ้า ที่มีไ
ฟเท่าไรก็สว่างเท่านั้น
(ด.ช.พงษ์ศกร ธรรมวงศ์)
เราควรจะให้การศึกษามิใช่เพื่อเพียงแต่ให้ได้ชื่อว่าประเทศไทยมีคนรู้หนังสือร้อยละ 80-90 แล้ว หรือที่นักเศรษฐศาสตร์อ้างเสมอว่า เราจะต้องวางแผนพัฒนาการศึกษาให้ประสานเข้ารอยเดียวกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจนั้น ผมก็ยังรู้สึกว่าพูดเกือบถูก แต่ยังไม่ถูกทีเดียว เพราะเขามิได้เพ่งเล็งถึงคุณธรรมและศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่เป็นนักเรียนแต่ละคน
(ป๋วย อึ้งภากรณ์)

คนเก่งในอนาคต มิใช่คนที่รู้หรือจำข้อมูลได้มากมาย แต่เป็นคนที่รู้ว่าในสถานการณ์ใดจะต้องใช้ข้อมูลอะไร และจะไปหาข้อมูลนั้น ๆ ได้ที่ไหน
(ชัยวัฒน์ คุประตกุล)

ไม่ว่าเขาจะมาจากมุมที่มืดอับเพียงใดของสังคม ไม่ว่าเขาจะตั้งต้นทำช้าเพียงใด ไม่ว่าเขาจะมีความสามารถในการเรียนระดับใด การศึกษาไทยน่าจะให้โอกาสเขาได้เสมอ
(อมรวิชช์ นาครทรรพ)

การเรียนการสอนควรปลูกฝังความรู้ ความสามารถ รวมทั้งคุณธรรม สิ่งแวดล้อม และการมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย
(สมหวัง พิธิยานุวัฒน์)

เด็กที่ไม่สามารถจินตนาการ ไม่เพียงแต่ไม่สามารถเรียนรู้ได้เท่านั้น แต่ยังเป็นคนที่โดยทั่วไปแล้วไม่มีความหวังอะไรอีกด้วย
(โจเซฟ เพียร์ซ)

เป้าหมายหลักของการศึกษาคือการสร้างมนุาย์ให้สามารถคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ มิใช่เดินตามรอยในสิ่งที่คนรุ่นก่อนทำมาแล้ว - นั่นคือต้องเป็นนักสร้างสรรค์ นักประดิษฐ์และนักค้นพบ
(ฌอง ปิอาเซ่ต์)

บุคคลผู้ได้รับการศึกษาอย่างเสรีมักค้นพบความคิดใหม่ ๆ จากความอยากรู้อยากเห็น และความสนใจใคร่รู้ ขณะที่บุคคลผู้ถูกบังคับจะได้ความคิดใหม่ ๆ จากความกลัว
(เจมส์ บี สต็อคเดล)

ส่วนสำคัญที่สุดของการสอนคือ สอนในสิ่งที่ผู้เรียนจำเป็นต้องรู้
(ไซมอน วีล)

ความรู้คือสิ่งที่ตายไปแล้ว แต่โรงเรียนมีหน้าที่รับใช้ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ โรงเรียนควรจะช่วยพัฒนาเยาวชนแต่ละคนให้มีคุณภาพและความสามารถ
(อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์)

เรารู้ว่าเขาเก่งหรือไม่จากคำตอบของเขา แต่เรารู้ว่าเขาฉลาดหลักแหลมหรือไม่จากคำถามของเขา
(สุภาษิตฝรั่งเศส)

ถ้าเราจะจัดการศึกษาเพื่อให้เป็นรากฐานในการเข้าถึงชีวิตที่ดีงามและสร้างสังคมที่ดีงาม ควรเป็นการศึกษาที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรัก ความเข้าใจ ความอบอุ่นและการเจริญเติบโตตามธรรมชาติของเด็ก
(พิภพ ธงไชย)

ทุกช่วงเวลาของชีวิตนั้น มนุษย์เกิดการเรียนรู้อยู่เสมอ หากแต่เป็นการเรียนรู้ตามยถากรรม การศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมได้มีส่วนจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนให้เจริญไพบูลย์ตามความคาดหวัง
(สุมน อมรวิวัฒน์)

ก่อนที่เราจะเรียนรู้อะไร เราจะต้องสนใจใคร่รู้ในสิ่งนั้นเสียก่อน การเรียนรู้ก็คือการเล่นกับแนวคิด และสิ่งที่เป็นวัตถุ การมีอิสระที่จะเลือกในสิ่งที่อยากรู้จึงมีความสำคัญ
(ชัยอนันต์ สมุทวณิช)

การปรับตัวของแต่ละคนและของทั้งสังคม มีหัวใจอยู่ที่การเรียนรู้ของคน ต้องสร้างให้เกิดความรักที่จะเรียนรู้ เพื่อจะนำไปสู่สังคมแห่งปัญญาและการเรียนรู้
(สิปปนนท์ เกตุทัต)

การจะทำให้การศึกษาสนองตอบต่อชีวิตของผู้เรียนได้นั้น จำเป็นที่ต้องคืนการศึกษาแก่ประชาชน รัฐควรจะลดบทบาทของตนในการจัดและควบคุมการศึกษาลงไปกว่านี้ให้มาก
(นิธิ เอียวศรีวงศ์)

การศึกษาที่ไม่ทำให้คนมีศีลธรรมนั้น ไม่ใช่การศึกษา ...แผนการศึกษาของโลกสมัยนี้ ไม่มีการทำให้เด็ก ๆ รู้ว่าเกิดมาทำไม? เมื่อคนเราไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม? มันก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน จะไปได้อะไรอันเป็นสิ่งสูงสุด
(พุทธทาสภิกขุ)

แท้ที่จริง การจัดการศึกษาที่ควรจะเป็นนั้น น่าจะอยู่ที่การมองหาพรสวรรค์ในเด็กมากกว่าการมองหาเด็กที่มีพรสวรรค์
(อุทัย ดุลยเกษม)

วิกฤตที่สำคัญของระบบการศึกษาไทย คือความทุกข์ของผู้เรียน เนื่องจากเนื้อหาที่เรียนไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงในชีวิตประจำวันของเด็ก เด็กจำต้องเรียนรู้สิ่งที่เป็นเรื่องไกลตัว
(รุ่ง แก้วแดง)

การเรียนรู้เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดของมนุษย์ เพราะสมองของมนุษย์เป็นโครงสร้างที่วิจิตรที่สุดในจักรวาล สามารถเรียนรู้ให้บรรลุอะไรก็ได้
(ประเวศ วะสี)

การปฏิรูปการศึกษาอย่างแท้จริง ต้องเดินหน้าด้วยการปฏิรูปทางเศรษฐกิจ การเมือง ที่เราเรียกว่า การพัฒนาชนบท
(เสน่ห์ จามริก)


ปัจจุบันคนเก่งหาไม่ยาก คนมีความสุขก็หาไม่ยาก แต่คนดีบางทีหายาก เพราะถ้าใคร "ดี" ก็ถือว่าเก่งและมีความสุขอยู่แล้ว
(ดร.พระมหาเทียบ สิริถาโณ)

การศึกษาควรถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือ ที่เอื้อเพื่อให้ประสบการณ์แก่ผู้เรียนในส่วนที่มีความจำเป็นต่อการครองชีวิตในสังคม
(เจริญ ไวรวัจนกุล)

หากจัดการศึกษาที่ทำให้เด็กเกิดความตึงเครียด ตื่นเต้น เกร็ง มีการแข่งขันเอาแพ้ชนะกันสูง จะเป็นการสกัดกั้นความคิดสร้างสรรค์เด็กในโอกาสต่อมา
(สุภาษิตจีน)

การศึกษาโดยไม่มีความคิดเป็นของไร้ประโยชน์ มีความคิดแต่ไม่มีการศึกษาเป็นของอันตราย
(ขงจื้อ)

"ความเป็นครู" และ "งานครู" นั้นสำคัญ และมีคุณค่าต่อมวลมนุษยชาติ
(ศ.สุมน อมรวิวัฒน์)

คนที่ได้รับการศึกษาควรเป็นผู้ที่สนใจในด้านความงอกงามของสติปัญญาในทุก ๆ ทาง
(ส.ศิวรักษ์)

ควรเลือกหาหนังสือที่จะให้ความรู้ ไม่ควรอ่านหนังสือที่จะกลายเป็นยาพิษเพื่อเมาตัวเราเอง
(หลวงวิจิตรวาทการ)

ความคิดทางพุทธศาสนาเป็นแก่นเป็นคำตอบของมนุษย์อย่างดีที่มนุษย์จะอยู่ในโลกนี้ได้อย่างสันติสุข ไม่ทำลายล้างฆ่ากัน
(อังคาร กัลยาณพงษ์)

คนไร้วิชา สกุณาไร้ปีก ย่อมไปได้ไม่ไกล
(สุภาษิตจีน)

การจะให้การศึกษาได้ผลอย่างจริงจังนั้น อยู่ที่การกำหนดความต้องการให้ค่อนข้างจะแน่นอน เพื่อจะได้ดำเนินการไปโดยไม่มีการเสียเปล่ามากนัก
(ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร)

เราจะเป็นทาสปัญญาของฝรั่งไม่ได้ แต่เราก็ไม่ปฏิเสธความรู้ใหม่ที่มีความเหมาะสม
(ศ.สุมน อมรวิวัฒน์)

สมบัติทิพย์ที่น่าจะนำมาใช้เป็นพื้นฐานของการจัดการศึกษาไทยคือ วัฒนธรรม ปัญญาธรรม และเมตตาธรรม
(ศ.สุมน อมรวิวัฒน์)

ครูเป็นศูนย์กลางการศึกษา ดังนั้นครูจะต้องถ่ายทอดความดีงามต่าง ๆ ให้แก่ศิษย์
(เอ็ดเวิด อัลรี จูเนียร์)

วิทยาการที่ก้าวหน้ากำลังเปลี่ยนแปลงแบบแผนชีวิตของเรา ผลักดันให้เราต้องเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา
(ดร.เอกวิทย์ ณ ถลาง)

ชีวิตเด็กสมัยนี้เอาแต่เรียนแข่งขัน ทำให้ชีวิตเด็กเป็นชีวิตที่คร่ำเคร่งกับตำรามากเกินไป อันจะเป็นผลเสียต่อการพัฒนาคน
(พล.ต.จำลอง ศรีเมือง)

การศึกษาคือ เครื่องมือเตรียมเด็กและเยาวชนให้มีบทบาทในวงการอาชีพต่าง ๆ
(ทัลคอต พาร์สัน)

การศึกษาที่แท้จริงเป็นแรงผลักดันพื้นฐานของสังคมและจะผลักดันให้สังคมก้าวไป
(ลีเวอเรทท์ เรยเมอร์)

เป้าหมายของการศึกษานั้นต้องมุ่งให้ผู้เรียนมีเสรีทางความคิด
(อำนาจ เย็นสบาย)

การศึกษาเป็นการสร้างความยึดมั่นแก่บุคคล และต้องเป็นการยึดมั่นในทางที่ถูกต้องด้วย ถ้ายึดมั่นในทางที่ผิดก็เป็นผลเสียต่อสังคม
(ดร.นิพนธ์ ศศิธร)

ที่มา  :  www.mettadham.ca
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
 
กระโดดไป: