หน้า: [1]   ลงล่าง
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: นิราศธารโศก (ต่อ3) เจ้าฟ้าธรรมมาธิเบศก์  (อ่าน 2480 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
เลิศชาย ปานมุข
ผู้ดูแลบอร์ด
นักโพสต์ VIP
********
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3851



« เมื่อ: มีนาคม 10, 2009, 11:40:00 PM »

ชมไม้ ชมอาภรณ์

๘๕ พระเจ้าเกล้านรนาถ     เสด็จยุรยาตรคลาศคลาไคล   
ธารโศกเรียมโศกใจ          ด้วยไกลน้องหมองอารมณ์ ฯ   
      พระบาทนรนาถเจ้า     กรุงไกร   
เสด็จพยุหบาตรไป           เถื่อนถ้อง   
ธารโศกช่วยโศกใจ           จักขาด   
ด้วยพี่ไกลพักตรน้อง          ขุ่นคล้ำอกกรม ฯ 
 
๘๖ พรึบพร้อมหมู่เสนา       พลช้างม้าดากันไป   
ทรงช้างระวางใน              เทพลิลาหลังคาทอง ฯ   
      พรั่งพรูหมู่มากซร้อง     เสนา   
แตรแขกแตรลันดา            แหร่แหร้   
ทรงช้างระวางขวา            สูงใหญ่   
เทพลิลาหลังคาแหน้          ธินั่งไล้เลือนทอง ฯ 

๘๗ เครื่องสูงเคียงคู่กัน       กลิ้งกลดคันเพียงขวัญตา 
บังแสงพระสุริยา                อีกโบกปัดพัชนีกาย ฯ 
      เครื่องสูงเคียงขู้เรียบ     เรียงไสว 
เขนพระขรรค์เดินใน             รวางเขรื้อง 
ง้าวงอนโตมรไชย              เชิญแห่ 
โบกปัดพัชนีเยื้อง              ยาบเลื้องทองวาว ฯ 
 
๘๘ เขาเจ้าเหล่าเขาแม่       นุ่งห่มแพรแลริ้วทอง 
ขี่กูบขี่จำลอง                   ผ่องผิวหน้าอ่าองค์อร ฯ 
      สาวสนมกรมฝ่ายห้าม    ทังผอง 
นุ่งห่มเรืองริ้วทอง              ก่องแก้ม 
ขึ้นกูบขี่จำลอง                  ลายเลิศ 
ผิวผ่องย่องยิ้มแย้ม             เพริศหน้าตาเพรา ฯ 
 
๘๙ เรียมเห็นแต่นางอื่น       ไม่ชูชื่นเหมือนสายใจ 
คิดถึงคำนึงไป                  โหยละห้อยคอยเล็งแล ฯ 
      สาวฉกรรจ์สะพรั่งพร้อม   นางใน 
เห็นบ่เหมือนสายใจ            ละห้อย 
รำพึงตลึงไป                     เนืองเทวษ 
พรากพรากน้ำเนตรย้อย         มุ่งม้องคองแล ฯ

๙๐ สุขรมย์ชมหมู่ไม้            ชมนกในไพรพงสถาน 
เขาแดงแหล่งห้วยธาร           ร่มรื่นสนุกขุกคำนึง ฯ 
      สุขรมย์ชมหมู่ไม้           เลือนลาน 
ชมนกไพรพงสถาน              หลากเหล้น 
เขาเชียวทุ่งห้วยธาร            รื่นรี่ 
ร่มรื่นลำน้ำเต้น                   แก่งก้องคนึงนาง ฯ   
 
๙๑ ไม้แก้วกลิ่นแก้วกราย     หอมบวายวังเวงใจ 
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย            ว่ากลิ่นแก้วแล้วเรียมหา ฯ 
      ไม้แก้วแก้วพี่เยื้อง        หอมสไบ 
หอมกลิ่นหอมชวยไป          ทั่วแคว้น 
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย            ลานกลิ่น 
กลกลิ่นนางน้องแหม้น         แต่เที่ยวแลหา ฯ 
 
๙๒ ไม้เกดคิดเกศนาง         เมื่อสะสางเกล้าผมมวย 
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย            ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าใจหาย ฯ 
      ไม้เกดคนึงเกศเจ้า       สดสลวย 
ถือเสนียดสางผมมวย          เกศแก้ 
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย            ดีหลาก 
ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าแท้            รุ่มร้อนใจหาย ฯ 

๙๓ มะกรูดสองแถวทาง        คิดมะกรูดนางสางสะผม 
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม                กลิ่นขจรจายเรียมสบายใจ ฯ 
      ต้นมะกรูดสองเถื่อนถ้อง  แถวพนม 
มะกรูดเหมือนนางสะผม        พ่างเพี้ยง 
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม               รวยระรื่น 
ขจรสุคนธ์กลิ่นเกลี้ยง           รื่นล้ำเรียมสบาย ฯ 
 
๙๔ ต้นน้ำดอกไม้เทศ          กลิ่นวิเศษนึกเหมือนน้ำ 
ดอกไม้ย้อมดอกคำ             รำชมภูดูห่มงาม ฯ 
      น้ำดอกไม้เทศแท้         เปรียบปาน 
น้ำกลิ่นเมืองเทศปาน           กลิ่นเกล้า 
สมรอดดอกคำจาน              ขันคู่ 
รื่นร่ำชมภูผ้า                      ห่มเจ้าหอมงาม ฯ 
 
๙๕ การเกดเพศผิวเนื้อ        ดูเหลืองเรื่อเยื่อใยทอง 
หอมกล้าการเกดปอง          เปรียบกลิ่นเจ้าเศร้าอับอาย ฯ 
      การเกดผิวผ่องเนื้อ       รังรอง 
เหลืองเนื้อเยื่อใยทอง         ห่อนเศร้า 
หอมกล้าการเกดปอง          ปูนเปรียบ 
กรายรอต่อตมูกเจ้า             พ่ายแพ้อับอาย ฯ   

๙๖ ต้นกรายเหมือนนางกราย     เดินหิ้วชายหมายตาคม 
น้องนาฏผาดผายสม                พี่รักเจ้าเท่าตัวเรียม ฯ 
      ต้นกรายคิดย่างเยื้อง          เอวกลม 
เดินหิ้วชายตาคม                   เลื่องหล้า 
น้อยนาฏผาดผายสม                ทิพรูป 
พี่นี่รักแต่เจ้า                          เท่าด้วยตัวเรียม ฯ 
 
๙๗ อัญชันคิดอัญชัน               ทาคิ้วมันกันเฉิดปลาย 
ชำเลืองเยื้องตาชาย                ชายชมนักมักแลตาม ฯ 
      อัญชันคนึงอ่าเจ้า             โฉมฉาย 
คิ้วเคลือบมันกันปลาย               เฉิดช้อย 
ชำเลืองเยื้องตาชาย                เนืองนั่ง 
ชมเพลินเดินคล้ายคล้อย            บ่ายหน้าแลตาม ฯ     
 
๙๘ เรียมคนึงถึงนวลนาง           หมู่ไม้สล้างชื่อช้างเช้า 
คิดช่างนางชาญเฉลา               ทำสิ่งใดได้งามดี ฯ 
      เรียมคนึงนวลแน่งเนื้อ         นงเยาว์ 
ไม้ชื่อช้างเช้าเรา                    ว่าไว้ 
คิดนางช่างชาญเฉลา               ฉลักภาพ 
ทำสิ่งใดย่อมได้                      รูปล้ำทรงดี ฯ 

๙๙ กุหลาบบานกลีบช้อย         คิดกะทงน้อยวางพานทอง 
หอมรื่นชื่นชมสอง                   หยิบดอกไม้ให้นางดม ฯ 
      กุหลาบกลิ่นเฟื่องฟุ้ง          เนืองนอง 
นึกกะทงใส่พานทอง               ก่ำก้าว 
หอมรื่นชื่นชมสอง                  สังวาส 
หยิบรอจมูกเจ้า                     บ่ายหน้าเบือนเสีย ฯ 
 
๑๐๐ จำปาป่าบานบน             คิดสร้อยสนเจ้าเคยกรอง 
นอนแนบแอบอิงสอง              เจ้าถวายพี่ที่บรรทมฯ 
       จำปาบานชื่นช้อย          เนืองนอง 
คนึงสร้อยสนนางกรอง             เกี่ยวแหน้น 
นอนแนบแอบองค์สอง            ไสเยศ 
ถวายพี่วางบนแถ้น                 แว่นฟ้าบรรทม ฯ 
 
๑๐๑ พุทธชาตดวงน้อยน้อย      คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย 
จำปาสายสุดใจ                    แซมเกศเกล้าเจ้าถอดถวาย ฯ 
       พุทธชาตดวงน้อยกลิ่น     เปรมใจ 
เจ้าช่างกรองมาไลย               เลิศแล้ว 
จำปาเสียบแซมใน                  มวยมุ่น 
หอมพี่ชมน้องแก้ว                  ถอหยื้นทูลถวาย ฯ 

๑๐๒ ลำดวนเจ้าเคยร้อย          กรองเปนสร้อยลำดวนถวาย 
เรียมชมดมสบาย                   พี่เอาสร้อยห้อยคอนาง ฯ 
       ลำดวนปลิดกิ่งก้าน          สนสาย 
กรองสร้อยลำดวนถวาย            ค่ำเช้า 
ชูชมดมกลิ่นสบาย                 ใจพี่ 
เอาสร้อยห้อยคอเจ้า               แนบหน้าชมโฉม ฯ 
 
๑๐๓ มาลุดีดอกน้อยน้อย          คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย 
เวลามานอนใน                      สวมมือพี่ที่ไสยา ฯ   
       มาลุดีกลกลิ่นเกลี้ยง         เอาใจ 
เจ้าย่อมร้อยมาไลย                 แต่งตั้ง 
เพลาเข้านอนใน                     ไสยาสน์ 
สวมข้อมือพี่ทั้ง                      คู่ให้หอมรวย ฯ 
 
๑๐๔ นางนวลคิดนวลนาง         ผลหมากปรางคิดปรางทอง 
ช้างน้าวน้าวคอสอง                ยามพี่น้าวเคล้าคลึงกัน ฯ 
       นางนวลนึกนิ่มเนื้อ           นวลลออง 
ปรางพี่นึกปรางทอง                ก่องแก้ม 
ข้างน้าวน้าวสอสอง                 จุมพิต 
พี่น้าวเคล้าคลึงแย้ม                 ยั่วยิ้มชมกันฯ 

๑๐๕ เห็นไม้ชื่อเทพี                คิดเทวีพี่ย่อมเคย 
ภิรมย์ชมชวนเชย                   เมื่อไรเลยจะเห็นนาง ฯ 
       เทพีเป็นชื่อไม้                ฤาเสบย 
คิดเมื่อเทวีเคย                      ครุ่นเคล้า 
ภิรมย์ชมชวนเชย                   นอนแนบ 
ไฉนจักเห็นหน้าเจ้า                 หนุ่มน้อยโฉมสมรฯ 
 
๑๐๖ เห็นไม้ชื่อนางแย้ม          คิดนางแย้มโอฐพริ้มพราย 
สาวหยุดยุดมือชาย                พี่ย่อมยุดสุดเสน่ห์ชม ฯ 
       นางแย้มเป็นชื่อไม้          สูงเสลา 
ตรึกเมื่อแย้มโอฐเพรา              เพริศหน้า 
สาวหยุดยุดมือเรา                  ชมชื่น 
พี่ยุดสุดเสน่ห์เกล้า                  กอดน้องชมเชย ฯ 
 
๑๐๗ ไม้ขนานเคยขนานหน้า      หัวร่อร่าตาเมียงมัน 
พุมเรียงเรียงหน้ากัน                 ยามเมื่อก่อนบ่ห่อนไกล ฯ 
       ไม้ขนานขนานแนบหน้า     นวลจันทร์ 
หัวร่าตาเมียงมัน                    ต่อต้อง 
พุมเรียงรื่นเรียงกัน                  พักตรแนบ 
ยามเมื่อก่อนฤาน้อง                ห่างผ้างเจียรไกล ฯ 

๑๐๘ จิงจ้อคราวพูดจ้อ            ย่อมหริกร่อต่เย้ายวน 
ไม่เรอเหมือนเรอสรวล              หัวร่อรื่นชื่นชมศรี ฯ 
       จิงจ้อคราวพูดจ้อ            เรียมกวน 
หริกร่อก่อยียวน                     ยั่วยิ้ม 
ไม้เรออย่างเรอสรวล               พลางพลอด 
หัวร่ารื่นชื่นพริ้ม                     ต่อต้องตาสมร ฯ 
 
๑๐๙ ต้นปริกคิดปริกตลับ         เจ้าประดับพลอยแหวนราย 
หีบแป้งแต่งก่องกาย              อาบน้ำพัดผัดเป็นนวล ฯ 
       ปริกคิดปริกตลับเจ้า        โฉมฉาย 
นางประดับพลอยแหวนราย       ร่วงรุ้ง 
หีบแป้งแต่งสกนธ์กาย             แลเลิศ 
ทาแป้งพัดกลิ่นฟุ้ง                  ผองหน้านวลงาม ฯ 
 
๑๑๐ กลำพ้อจำเพาะนัก           ไม่รังรักคิดรักอร 
สีเสียดเสียดนางนอน               หว้าวานว่าให้นางคืน ฯ 
       กลำพ้อจำเพาะแต่ด้วย      สายสมร 
รังรักนึกรักอร                        แนบข้าง 
สีเสียดเสียดนางนอน               นุชแนบ 
วานว่าว่ามาบ้าง                    เร่งให้นางคืน ฯ 
 
๑๑๑ ไม้เลียบเลียบมาหมด       ต้นสรรพะรศรสคำสมร 
เชิงจำจำคำสอน                    ต้นส้มเช้าเช้าเคยฝาน ฯ 
       ต้นเลียบเลียบแล้วห่อน     เห็นอร 
สรรพะรศรสคำสมร                  สว่างไข้ 
เชิงจำจำคำสอน                    เรียมสั่ง 
ต้นซ่มเช้าเช้าได้                    ปอกเจ้าถวายยา ฯ 
 
๑๑๒ กลุมพอพอเรียมคิด           เรียมฝ่อจิตมะฝ่อชุม 
มะรุมทุกข์รึงรุม                      ต้นมังเรเรียมเร่หา ฯ 
       กลุมพอพอตรึกร้อน           เพลิงสุม 
ใจฝ่อมะฝ่อชุม                       หลีกเลี้ยว 
มะรุมทุกข์รึงรุม                      อกอยู่ 
ต้นมังเร่เรียมเถี้ยว                   ร่ำร้องเร่หา ฯ 
 
๑๑๓ สรลสร้อยสร้อยหาน้อง      ต้นมะต้องต้องตาไฉน 
สบ้าบ้าจิตใจ                        ต้นไก่ไห้ไห้หานางฯ 
       สรลสร้อยสร้อยโศกด้วย     นางไกล 
หมากต้องต้องตาไฉน               ห่างแก้ว 
สบ้าบ้าจิตใจ                        จักขาด 
ต้นไก่ไห้ไห้แล้ว                     ครุ่นให้คนึงนางฯ 

๑๑๔ กำจัดกำจัดพี่                 มะตูมตีที่องค์อูร 
หิ่งหายนางหายสูญ                 ต้นเต่าร้างร้างแรมปี ฯ 
       กำจัดจัดแล้วห่อน            สมบูรณ์ 
มะตูมตีทรวงอูร                      ขัดข้าง 
หิ่งหายเจ้าหายสูญ                  แลเปล่า 
ต้นเต่าร้างเรียมร้าง                  อ่อนน้อยแรมปี ฯ
 
๑๑๕ ไม้โรคคิดโรคา               พังอาดยาชะโลมให้ 
มะไฟร้อนคือไฟ                      ต้นประเจ้าเคยประยา ฯ 
       ไม้โรคคนึงโรคร้อน          ภายใน 
พังอาดยาเย็นใส                    ลูบไล้ 
มะไฟเผ่าเพียงไฟ                   ลนลวก 
ต้นประประยาให้                    พี่เจ้าชะโลมเนือง ฯ
 
๑๑๖ ชมพู่ชมพูนาง                ช่างย้อมร่ำก่ำสีใส 
แปลบปลาบทราบอกใจ           ติดขลิบตาดประหลาทดี ฯ 
       ชมพู่กลิ่นพ่าเจ้า              ตาตรู 
สดชื่นชมพูดู                         ยอดย้อม 
แปลบปลาบทราบในอู             ระเรียม ไซ้นา 
ติดขลิบตาดงามพร้อม              เพริศหน้าสมสวย ฯ 

๑๑๗ ระกำลำลูกสล้าง            คิดผ้านางตาระกำโฉม 
สมรพี่มีขลิบโลม                   ใจทั่วโลกโศกศัลย์หาย ฯ 
       ระกำลำลูกขึ้น               สองทาง 
คนึงผ้าตาระกำบาง                นิ่มน้อง 
มีขลิบหยิบทรงพลาง              โลมโลก แลนา 
มีโรคโศกศัลย์ข้อง                  ขัดแค้นเห็นหาย ฯ 
 
๑๑๘ หงอนไก่คิดเหนือเศษ      ชมพูเทศมีขลิบรอย 
หน้าทองก่องสายสร้อย           ห่มยางเยื้องชำเลืองแลฯ 
       หงอนไก่คนึงผ้ากำ         สาวสร้อย 
ชมพูเทศมีขลิบช้อย               กลิ่นเฝื้อง 
หน้าทองน้องห่มลอย             รางร่าง 
เดินสำอางย่างเยื้อง               แช่มช้าเหลือบแลฯ
 
๑๑๙ ทัมทิมตรึกผ้าสี                 น้องห่มมีสีทับทิม 
ขลิบทองทั้งสี่ริม                       หน้ากระจายพรายพรุยทอง ฯ 
       ดอกแดงแสงก่ำไม้ คือพิมพ์    เดียวนา 
นึกห่มสีทับทิม                          ก่ำผ้า 
 ขลิบมีสีด้านริม                         รึงรอบ 
เส้นกระจายพรายหน้า                  อ่าพริ้งพรุยทอง ฯ

๑๒๐ ไม้มะต้องต้องตาพี่               ตรีผ้าสีหมากสุกนาง 
ติดขลิบหยิบห่มบาง                    เห็นรางรางพอยียวลฯ 
       หมากต้องต้องเนตรเถี้ยว       พลางพลาง นึกนา 
ผ้าผ้าหมากสุกนาง                     หยุดยั้ง 
ปลิวปลิวไสบบางบาง                 ยองย่อง 
รางรางคู่คู่ตั้ง                           ใคร่เห็นยอนยอนฯ   
 
๑๒๑ กรรณิกาก้านสีแสด             คิดผ้าแสดติดขลิบนาง 
เห็นเนื้อเรื่อโรงราง                    ห่มสองบ่าอ่าโนเน ฯ 
       ผ้าสีมีขลิบเนื้อ                  บางดี 
ก้านกรรณิกาสี                         แสดเถ้า 
โนเนนาดน้องลี                        ลาเลิศ 
เมียมิ่งเรียมดูเจ้า                      ห่อนได้วางตาฯ 
 
๑๒๒ ฟ่ายแดงพอสบตา              พี่นึกผ้าสีแดงเอง 
หอมกลิ่นฟุ้งวังเวง                    ติดขลิบใหญ่ไหมแกมทอง ฯ 
       เห็นฟ่ายแดงดอกต้น          โกงเกง 
คนึงผ้าสีแดงเอง                      อีกเหล้า 
น้องห่มอ่าโถงเถง                    นวยนาด 
ติดขลิบใหญ่ไหมเจ้า                 คั่นผุ้งแกมทอง ฯ 

๑๒๓ เห็นห่านในชลธี                ถวิลผ้าสีลูกห่านสาย- 
สมรพี่ติดขลิบพราย                    ทองช่องไหมในริ้วเรืองฯ 
       เห็นห่านลงท่องท้อง          ชลหลาย 
สีลูกห่านผ้าสาย                       สวาทข้า 
นึกนางห่มกรุยกราย                   โนนาด 
ขลิบทองช่องไหมหน้า                อร่ามล้วนทองทราย ฯ
 
๑๒๔ บัวบานในคงคา                 นึกผ้าสีบัวโรยบาง 
นวลลอองอ่องขลิบนาง                น้องเราห่มลอยชายงาม ฯ 
       บัวบานงามพี่ดิ้น                 แดโดย 
นึกผ้าสีบัวโรย                          กลิ่นเฝื้อง 
ทรงขลิบอ่องชายโชย                 ยวลผาด 
เห็นห่มสมบนเบื้อง                     บ่าเจ้าลอยชาย ฯ 
 
๑๒๕ ต้นครามพี่คิดผ้า                  สีฟ้าอ่อนอรเคยทรง 
เรียมคิดติดขลิบวง                       เวียนรอบหน้าอ่าครุยทอง ฯ 
       ต้นครามนึกผ้าเจ้า                บรรจง 
สีฟ้าอ่อนอรทรง                          เลิศฟ้า 
เรียมพิศติดขลิบวง                       เวียนรอบ 
นางประดิษฐ์ติดหน้า                    อ่าฝั้นครุยทอง ฯ 

๑๒๖ ไม้มะพูดผ้าสาวสวัสดิ์            หน้าสีรัดติดครุยทอง ฯ 
สดชื่นพื้นใบตอง                         พี่ชมสมเจ้าห่มรวย ฯ 
       มะพูดถวิลพ่าเจ้า                 นวลลออง 
หน้าสีรัดครุยทอง                       ก่ำเนื้อ 
สดชื่นพื้นใบตอง                        ขลิบมาศ 
เรียมย่อมเชยชมเหมื้อ                 ห่มเหล้นตามวัน ฯ 
 
๑๒๗ มะม่วงไพรใบอ่อนมี             คิดผ้าสีม่วงอ่อนแทน 
ขลิบอ่าตาตักแตน                      หน้าทอทองกรองข่ายทรง ฯ 
       มะม่วงใบอ่อนเจ้า               เรียมแหงน ดูนา 
คิดมะม่วงอ่อนอรแทน                 ผิดผ้า 
รึงขลิบตาตักแตน                      ริมเรื่อง 
ถักทองกรองข่ายหน้า                 ประหลาทเจ้าเคยทรง ฯ 
 
๑๒๘ เรียมเห็นดวงอัคคี               ถวิลผ้าสีควันเพลิงสมร 
ขาวเหลืองห่มอรชร                    เห็นรักร่อนอย่างโชยชาย ฯ 
       หุงโภชน์ควันคื่นกลุ้ม            อัคคี 
ผ้าห่มควันไฟสี                          สวาทข้า 
มีขลิบหยิบทรงสี                       ลาเลื่อน 
เห็นรักร่อนอ่อนหน้า                    ย่างเยื้องโชยชาย ฯ 

๑๒๙ เห็นเมฆเบื้องบนฟ้า              เรียมคิดผ้าโกหร่านาง 
ขลิบทองย่องยงบาง                    เจ้าสบัดชายกรีดกรายงาม ฯ 
       เห็นเมฆลิ่วล่องฟ้า                ชมพลาง 
นึกพ่าโกหร่านาง                         ร่างน้อย 
ขลิบทองย่องยงบาง                    ลนเลื่อน แววนา 
เจ้าสบัดชายพ่าช้อย                    กรีดนิ้วกรายโฉมฯ 
 
๑๓๐ บัวขาวคิดผ้าขาว                 งามเลิศล้ำส่ำน้ำดี 
เจ้าห่มการพิธี                            หน้าเจ็ดชั้นคั่นทองรวย ฯ 
       บัวขาวคิดพ่าน้อง                 สาวศรี 
ขาวฉ่ำน้ำเนื้อดี                           เอกนั้น 
คราวสงฆ์พิธีมี                            โดยขนาด 
เจ้าห่มหน้าเจ็ดชั้น                       เนื่องริ้วทองพราย ฯ     
 
๑๓๑ ผึ้งร้างพี่นึกปอง                    ผ้าขาวกรองลายดอกงาม 
ย่อมห่มเข้าอาราม                        หน้าเจียรบาดประหลาทตา ฯ 
       ผึ้งหลวงรวงเก่าร้าง               เรียมปอง 
ผ้าห่มขาวผูกกรอง                       ลูกไม้ 
สำหรับพับเฉียงทอง                     ลอยดอก 
หน้าเจียรบาดประหลาทให้              แซ่ซ้องชมโฉม ฯ 
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
 
กระโดดไป: