เมื่อยามรักเริงรื่นก็ชื่นสม
เมื่อยามตรมแรมราถึงคราหมอง
ยากจะหนีห่างสิ้นถวิลครอง
ฤๅครรลองกรรมสร้างให้ร้างรวน
ดังเดือนเพ็ญเด่นประดับลาลับฟ้า
นิราศหล้าแรมฝืนยังคืนหวน
สถิตแท่นฟ้าขวัญอย่างรัญจวน
เป็นคู่ควรเคียงกันนิรันดร์ไกล
ต่างมนุษย์สุดแสนไม่แม้นฟ้า
คู่ดาราเดือนเด่นเป็นไฉน
ห่างกันนิดยังพ่างว่าห่างไกล
อ่อนไหวอ่อนหวานฤๅรานแล้ว
ถวิลหวังดั่งเดือนเมื่อเลือนฟ้า
ยังกลับมาวาดแวงฉายแสงแก้ว
ด้วยว่ามั่นคงนักเปี่ยมรักแนว
มิคลาดแคล้ววายสวาสดิ์ดังปราศมาน
สลักสร้อยร้อยขวัญจำนรรจ์พจน์
โศกกำสรดเพียงรักสมัครสมาน
อันอ่อนเอื้อนเลือนบ้างใช่ร้างราน
ถวิลกาลรักษาคราระทม
เพียงอุ่นใจไมตรีทวีถ้วน
ให้อุ่นอวลรักชื่นร้างขื่นขม
สนิกสนิทนวลถนอมสิ้นตรอมตรม
ได้ภิรมย์เช่นสลักอักษรา
อธิษฐานผ่านจันทร์ในวันนี้
ถึงคนดีชิดใจที่ใฝ่หา
ทราบสดับกำสรวลสร้อยที่ร้อยมา
จากพี่ยาคนนี้ที่ยังคอย.
ผู้แต่ง : อรุณสุข แสงอุทัย
