|
เลิศชาย ปานมุข
|
 |
« เมื่อ: มิถุนายน 09, 2009, 12:15:34 AM » |
|
สร้อยดวงดาวโยงระย้ากลางฟ้าหม่น เพลงเริ่มต้นคืนหนาวเริ่มผ่าวแผ่ว พรายระยับดวงดาวส่องพราวแพรว ลำนำแว่วจากที่นี่ไปที่ไกล
โดยเทพแห่งดอกไม้สายน้ำผึ้ง สบตาซึ้งแหนหวงดาวดวงใหม่ ระยับดาวพราวกระจ่างอยู่กลางใจ อวลกลิ่นไอดอกไม้จากสายลม
หวิวและว้างคว้างเคว้งตามเพลงกล่อม พรายดาวล้อมแววระยับหลับตาข่ม เลือนบทเพลงแห่งน้ำตาและอารมณ์ น้ำค้างพรมคือน้ำมนต์จากคนธรรพ์
หนาวและหนาวสายลมแอบห่มเนื้อ หนุนอกเอื้อต่างหมอนขวัญอ้อนขวัญ ดับลมหนาวพราวพรายคืนไร้จันทร์ อุ่นรักอันอวลไอไว้ไม่คลาย
เพลงดวงดาวกระซิบแผ่วจากแนวฟ้า กล่อมนิทราคนอ่อนแอคนแพ้พ่าย ซุกหน้านอนเวียนซับความอับอาย คนเดียวดายฝันคว้างคืนข้างแรม
สร้อยดวงดาวโยงระย้ากลางฟ้าหม่น น้ำตาคนหมางหมองอาบสองแก้ม สะท้อนแสงดาวจับอยู่วับแวม น้ำค้างแกมน้ำตาทอพร่าพราย
|