|
เลิศชาย ปานมุข
|
 |
« เมื่อ: พฤษภาคม 01, 2009, 01:34:12 AM » |
|
สร้อยเสน่หา ๏ พายุแห่งแรงสวาทปรารถนา เหลิงลีลาล่องตามธารน้ำผึ้ง หอบเกลียวคลื่นชื้นหวานซาบซ่านตรึง มาอวลอึงซึ้งสั่งเซาะฝั่งใจ
การเฝ้าคอยร้อยประคำร่ำเสน่ห์ อาจว้าเหว่อาวรณ์หรืออ่อนไหว แต่คัมภีร์วลีรักตระหนักนัย จะสอนให้ได้รู้การอยู่รอ
เมื่อมงกุฏคืนวันอาถรรพณ์ทิพย์ เริ่มลอยลิบไหลเลื่อนสู่เรือนหอ บันดาลโดยดุริย์ศัพท์เคลิ้มขับคลอ เอี่ยมลออเอิบอาบเพียงภาพพิมพ์
ฟื้นไฟฟอนฟ้อนรำในสำนึก โรยรู้สึกซับซ้อนฉะอ้อนอิ่ม แนบขนองเหนือเขนยชวนเชยชิม พานพักตร์พริ้มนิ่มสนิทจุมพิตพรม
เรียวรุ้งรักถักใยไปสวรรค์ เพื่อลงทัณฑ์เทพธิดาให้สาสม ชดเชยเจือเผื่อคืนร้างชื่นชม แทนผ้าห่มโหยหาห่วงมานาน
พายุแห่งแรงสวาทปรารถนา ได้พัดพาเพลงแผ่วพรแว่วหวาน ฝนน้ำค้างพร่างพรูสู่วิมาน เริงสำราญระหว่างห้วงสองดวงใจ๚
|