?ค่าของคน วัดกันที่ผลของงาน? จริงหรือ
คนส่วนใหญ่มักจะปลูกฝังค่านิยม...ให้ทุกคนชอบการแข่งขัน
ด้วยการให้ข้อสรุปว่า... ?ค่าของคน วัดกันที่ผลของงาน?
จนทำให้ผู้แพ้...ต้องกลายเป็นผู้ที่ได้รับการดูถูกเหยียดหยาม
หรือแม้กระทั่ง...ถูกกระทบเปรียบเปรยทางในที่ด้อยกว่าอยู่เสมอๆ
...คนที่ไม่เคยเป็นผู้แพ้...ไม่มีวันเข้าใจหรอกว่า...
ความพ่ายแพ้นั้นมันช่างเจ็บปวดรวดร้าว...เหนือกว่าจะพรรณนา
ผู้ชนะมักจะได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ...ขณะผู้แพ้บางคนกลายเป็นหมา
ด้วยเหตุแห่งค่านิยม... ?ค่าของคน วัดกันที่ผลของงาน? นี้เอง
ทำให้บางคนมองข้ามความดีงามในจิตใจ...แล้วหันมามองที่ชัยชนะอย่างเดียว
เราคงเคยได้ยินคำพูดที่ว่า ?โลกเจริญขึ้น...แต่จิตใจคนกลับตกต่ำลง?
เพราะทุกคนต่างมุ่งหวังที่จะประสบชัยชนะ...และหวาดกลัวความพ่ายแพ้
จิตใจที่ดีงาม การเสียสละ และการเห็นอกเห็นใจกัน จึงหดหายไป
คงเหลือไว้แต่...การแก่งแย่ง ชิงดี...ชิงเด่น กันให้เห็นไม่เว้นในแต่ละวัน
หากเราลองกำหนด ?ค่าของคน? ขึ้นมาใหม่ด้วยการบอกว่า...
?ค่าของคน ขึ้นอยู่กับเจตนาที่กระทำ? ไม่ใช่เพียงแค่ผลของงานเพียงด้านเดียว
เราอาจได้เห็นว่า...โลกนี้น่าอยู่มากยิ่งขึ้น...ที่ไม่ใช่เต็มไปด้วยการแข่งขันอย่างเดียว
เราไม่จำเป็นต้องแข่งขันในเรื่องที่ไม่ควรแข่งขัน แล้วหันมาช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
คุณค่าของความเป็นมนุษย์ในมุมมองของฉัน...ฉันให้ความสำคัญกับเจตนาเป็นที่ตั้ง
ลองสมมุติเหตุการณ์หนึ่ง ให้พวกเราลองคิดกันเล่นๆ ว่า...
วันหนึ่งขณะที่คุณยายข้างบ้านป่วยหนัก และต้องรีบนำส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน
เราจึงขับรถด้วยความเร็วพาคุณยายไปส่งโรงพยาบาล ด้วยความหวังดีอย่างที่สุด
แต่ปรากฏว่ารถประสบอุบัติเหตุ...ทำให้คุณยายตายคาที่ แถมเราบาดเจ็บสาหัส
ลองคิดดูซิว่า...หากเราเป็นญาติของคุณยาย เราจะทำอย่างไรดี... ?
++++++++++++++++++++++++++++++++++
ที่มา : FW ภาพ : ที่นี่ดอทคอม
