ความรักกับอากาศ

[เลิศชาย ปานมุข]

          ไม่มีอากาศ . . . ก็ไม่มีลมหายใจ

          ไม่มีความรัก ยังหายใจได้ เหมือนทุกวัน

          อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา

          แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น

          อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน

          ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน . . . ก็สุขใจ

          อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก

          ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่

          อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ

          หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา

          อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่

          และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า

          อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา

          ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ

          มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่

          มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว

          สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ

          แต่ความรักหากมีไว้ . . . ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว

          ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก

          ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว

          อากาศมากเท่าไหร่ . . . ก็ไม่กลมเกลียว

          ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว . . .และผูกพัน

          ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย

          แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ

          อากาศ อาจดี - แย่ แต่ละวัน

          ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ

          หากถามว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

          แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด

          ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ . .ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน.