|
เลิศชาย ปานมุข
|
 |
« เมื่อ: มีนาคม 10, 2009, 11:40:00 PM » |
|
ชมไม้ ชมอาภรณ์
๘๕ พระเจ้าเกล้านรนาถ เสด็จยุรยาตรคลาศคลาไคล
ธารโศกเรียมโศกใจ ด้วยไกลน้องหมองอารมณ์ ฯ
พระบาทนรนาถเจ้า กรุงไกร
เสด็จพยุหบาตรไป เถื่อนถ้อง
ธารโศกช่วยโศกใจ จักขาด
ด้วยพี่ไกลพักตรน้อง ขุ่นคล้ำอกกรม ฯ
๘๖ พรึบพร้อมหมู่เสนา พลช้างม้าดากันไป
ทรงช้างระวางใน เทพลิลาหลังคาทอง ฯ
พรั่งพรูหมู่มากซร้อง เสนา
แตรแขกแตรลันดา แหร่แหร้
ทรงช้างระวางขวา สูงใหญ่
เทพลิลาหลังคาแหน้ ธินั่งไล้เลือนทอง ฯ
๘๗ เครื่องสูงเคียงคู่กัน กลิ้งกลดคันเพียงขวัญตา
บังแสงพระสุริยา อีกโบกปัดพัชนีกาย ฯ
เครื่องสูงเคียงขู้เรียบ เรียงไสว
เขนพระขรรค์เดินใน รวางเขรื้อง
ง้าวงอนโตมรไชย เชิญแห่
โบกปัดพัชนีเยื้อง ยาบเลื้องทองวาว ฯ
๘๘ เขาเจ้าเหล่าเขาแม่ นุ่งห่มแพรแลริ้วทอง
ขี่กูบขี่จำลอง ผ่องผิวหน้าอ่าองค์อร ฯ
สาวสนมกรมฝ่ายห้าม ทังผอง
นุ่งห่มเรืองริ้วทอง ก่องแก้ม
ขึ้นกูบขี่จำลอง ลายเลิศ
ผิวผ่องย่องยิ้มแย้ม เพริศหน้าตาเพรา ฯ
๘๙ เรียมเห็นแต่นางอื่น ไม่ชูชื่นเหมือนสายใจ
คิดถึงคำนึงไป โหยละห้อยคอยเล็งแล ฯ
สาวฉกรรจ์สะพรั่งพร้อม นางใน
เห็นบ่เหมือนสายใจ ละห้อย
รำพึงตลึงไป เนืองเทวษ
พรากพรากน้ำเนตรย้อย มุ่งม้องคองแล ฯ
๙๐ สุขรมย์ชมหมู่ไม้ ชมนกในไพรพงสถาน
เขาแดงแหล่งห้วยธาร ร่มรื่นสนุกขุกคำนึง ฯ
สุขรมย์ชมหมู่ไม้ เลือนลาน
ชมนกไพรพงสถาน หลากเหล้น
เขาเชียวทุ่งห้วยธาร รื่นรี่
ร่มรื่นลำน้ำเต้น แก่งก้องคนึงนาง ฯ
๙๑ ไม้แก้วกลิ่นแก้วกราย หอมบวายวังเวงใจ
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย ว่ากลิ่นแก้วแล้วเรียมหา ฯ
ไม้แก้วแก้วพี่เยื้อง หอมสไบ
หอมกลิ่นหอมชวยไป ทั่วแคว้น
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย ลานกลิ่น
กลกลิ่นนางน้องแหม้น แต่เที่ยวแลหา ฯ
๙๒ ไม้เกดคิดเกศนาง เมื่อสะสางเกล้าผมมวย
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าใจหาย ฯ
ไม้เกดคนึงเกศเจ้า สดสลวย
ถือเสนียดสางผมมวย เกศแก้
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย ดีหลาก
ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าแท้ รุ่มร้อนใจหาย ฯ
๙๓ มะกรูดสองแถวทาง คิดมะกรูดนางสางสะผม
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม กลิ่นขจรจายเรียมสบายใจ ฯ
ต้นมะกรูดสองเถื่อนถ้อง แถวพนม
มะกรูดเหมือนนางสะผม พ่างเพี้ยง
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม รวยระรื่น
ขจรสุคนธ์กลิ่นเกลี้ยง รื่นล้ำเรียมสบาย ฯ
๙๔ ต้นน้ำดอกไม้เทศ กลิ่นวิเศษนึกเหมือนน้ำ
ดอกไม้ย้อมดอกคำ รำชมภูดูห่มงาม ฯ
น้ำดอกไม้เทศแท้ เปรียบปาน
น้ำกลิ่นเมืองเทศปาน กลิ่นเกล้า
สมรอดดอกคำจาน ขันคู่
รื่นร่ำชมภูผ้า ห่มเจ้าหอมงาม ฯ
๙๕ การเกดเพศผิวเนื้อ ดูเหลืองเรื่อเยื่อใยทอง
หอมกล้าการเกดปอง เปรียบกลิ่นเจ้าเศร้าอับอาย ฯ
การเกดผิวผ่องเนื้อ รังรอง
เหลืองเนื้อเยื่อใยทอง ห่อนเศร้า
หอมกล้าการเกดปอง ปูนเปรียบ
กรายรอต่อตมูกเจ้า พ่ายแพ้อับอาย ฯ
๙๖ ต้นกรายเหมือนนางกราย เดินหิ้วชายหมายตาคม
น้องนาฏผาดผายสม พี่รักเจ้าเท่าตัวเรียม ฯ
ต้นกรายคิดย่างเยื้อง เอวกลม
เดินหิ้วชายตาคม เลื่องหล้า
น้อยนาฏผาดผายสม ทิพรูป
พี่นี่รักแต่เจ้า เท่าด้วยตัวเรียม ฯ
๙๗ อัญชันคิดอัญชัน ทาคิ้วมันกันเฉิดปลาย
ชำเลืองเยื้องตาชาย ชายชมนักมักแลตาม ฯ
อัญชันคนึงอ่าเจ้า โฉมฉาย
คิ้วเคลือบมันกันปลาย เฉิดช้อย
ชำเลืองเยื้องตาชาย เนืองนั่ง
ชมเพลินเดินคล้ายคล้อย บ่ายหน้าแลตาม ฯ
๙๘ เรียมคนึงถึงนวลนาง หมู่ไม้สล้างชื่อช้างเช้า
คิดช่างนางชาญเฉลา ทำสิ่งใดได้งามดี ฯ
เรียมคนึงนวลแน่งเนื้อ นงเยาว์
ไม้ชื่อช้างเช้าเรา ว่าไว้
คิดนางช่างชาญเฉลา ฉลักภาพ
ทำสิ่งใดย่อมได้ รูปล้ำทรงดี ฯ
๙๙ กุหลาบบานกลีบช้อย คิดกะทงน้อยวางพานทอง
หอมรื่นชื่นชมสอง หยิบดอกไม้ให้นางดม ฯ
กุหลาบกลิ่นเฟื่องฟุ้ง เนืองนอง
นึกกะทงใส่พานทอง ก่ำก้าว
หอมรื่นชื่นชมสอง สังวาส
หยิบรอจมูกเจ้า บ่ายหน้าเบือนเสีย ฯ
๑๐๐ จำปาป่าบานบน คิดสร้อยสนเจ้าเคยกรอง
นอนแนบแอบอิงสอง เจ้าถวายพี่ที่บรรทมฯ
จำปาบานชื่นช้อย เนืองนอง
คนึงสร้อยสนนางกรอง เกี่ยวแหน้น
นอนแนบแอบองค์สอง ไสเยศ
ถวายพี่วางบนแถ้น แว่นฟ้าบรรทม ฯ
๑๐๑ พุทธชาตดวงน้อยน้อย คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย
จำปาสายสุดใจ แซมเกศเกล้าเจ้าถอดถวาย ฯ
พุทธชาตดวงน้อยกลิ่น เปรมใจ
เจ้าช่างกรองมาไลย เลิศแล้ว
จำปาเสียบแซมใน มวยมุ่น
หอมพี่ชมน้องแก้ว ถอหยื้นทูลถวาย ฯ
๑๐๒ ลำดวนเจ้าเคยร้อย กรองเปนสร้อยลำดวนถวาย
เรียมชมดมสบาย พี่เอาสร้อยห้อยคอนาง ฯ
ลำดวนปลิดกิ่งก้าน สนสาย
กรองสร้อยลำดวนถวาย ค่ำเช้า
ชูชมดมกลิ่นสบาย ใจพี่
เอาสร้อยห้อยคอเจ้า แนบหน้าชมโฉม ฯ
๑๐๓ มาลุดีดอกน้อยน้อย คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย
เวลามานอนใน สวมมือพี่ที่ไสยา ฯ
มาลุดีกลกลิ่นเกลี้ยง เอาใจ
เจ้าย่อมร้อยมาไลย แต่งตั้ง
เพลาเข้านอนใน ไสยาสน์
สวมข้อมือพี่ทั้ง คู่ให้หอมรวย ฯ
๑๐๔ นางนวลคิดนวลนาง ผลหมากปรางคิดปรางทอง
ช้างน้าวน้าวคอสอง ยามพี่น้าวเคล้าคลึงกัน ฯ
นางนวลนึกนิ่มเนื้อ นวลลออง
ปรางพี่นึกปรางทอง ก่องแก้ม
ข้างน้าวน้าวสอสอง จุมพิต
พี่น้าวเคล้าคลึงแย้ม ยั่วยิ้มชมกันฯ
๑๐๕ เห็นไม้ชื่อเทพี คิดเทวีพี่ย่อมเคย
ภิรมย์ชมชวนเชย เมื่อไรเลยจะเห็นนาง ฯ
เทพีเป็นชื่อไม้ ฤาเสบย
คิดเมื่อเทวีเคย ครุ่นเคล้า
ภิรมย์ชมชวนเชย นอนแนบ
ไฉนจักเห็นหน้าเจ้า หนุ่มน้อยโฉมสมรฯ
๑๐๖ เห็นไม้ชื่อนางแย้ม คิดนางแย้มโอฐพริ้มพราย
สาวหยุดยุดมือชาย พี่ย่อมยุดสุดเสน่ห์ชม ฯ
นางแย้มเป็นชื่อไม้ สูงเสลา
ตรึกเมื่อแย้มโอฐเพรา เพริศหน้า
สาวหยุดยุดมือเรา ชมชื่น
พี่ยุดสุดเสน่ห์เกล้า กอดน้องชมเชย ฯ
๑๐๗ ไม้ขนานเคยขนานหน้า หัวร่อร่าตาเมียงมัน
พุมเรียงเรียงหน้ากัน ยามเมื่อก่อนบ่ห่อนไกล ฯ
ไม้ขนานขนานแนบหน้า นวลจันทร์
หัวร่าตาเมียงมัน ต่อต้อง
พุมเรียงรื่นเรียงกัน พักตรแนบ
ยามเมื่อก่อนฤาน้อง ห่างผ้างเจียรไกล ฯ
๑๐๘ จิงจ้อคราวพูดจ้อ ย่อมหริกร่อต่เย้ายวน
ไม่เรอเหมือนเรอสรวล หัวร่อรื่นชื่นชมศรี ฯ
จิงจ้อคราวพูดจ้อ เรียมกวน
หริกร่อก่อยียวน ยั่วยิ้ม
ไม้เรออย่างเรอสรวล พลางพลอด
หัวร่ารื่นชื่นพริ้ม ต่อต้องตาสมร ฯ
๑๐๙ ต้นปริกคิดปริกตลับ เจ้าประดับพลอยแหวนราย
หีบแป้งแต่งก่องกาย อาบน้ำพัดผัดเป็นนวล ฯ
ปริกคิดปริกตลับเจ้า โฉมฉาย
นางประดับพลอยแหวนราย ร่วงรุ้ง
หีบแป้งแต่งสกนธ์กาย แลเลิศ
ทาแป้งพัดกลิ่นฟุ้ง ผองหน้านวลงาม ฯ
๑๑๐ กลำพ้อจำเพาะนัก ไม่รังรักคิดรักอร
สีเสียดเสียดนางนอน หว้าวานว่าให้นางคืน ฯ
กลำพ้อจำเพาะแต่ด้วย สายสมร
รังรักนึกรักอร แนบข้าง
สีเสียดเสียดนางนอน นุชแนบ
วานว่าว่ามาบ้าง เร่งให้นางคืน ฯ
๑๑๑ ไม้เลียบเลียบมาหมด ต้นสรรพะรศรสคำสมร
เชิงจำจำคำสอน ต้นส้มเช้าเช้าเคยฝาน ฯ
ต้นเลียบเลียบแล้วห่อน เห็นอร
สรรพะรศรสคำสมร สว่างไข้
เชิงจำจำคำสอน เรียมสั่ง
ต้นซ่มเช้าเช้าได้ ปอกเจ้าถวายยา ฯ
๑๑๒ กลุมพอพอเรียมคิด เรียมฝ่อจิตมะฝ่อชุม
มะรุมทุกข์รึงรุม ต้นมังเรเรียมเร่หา ฯ
กลุมพอพอตรึกร้อน เพลิงสุม
ใจฝ่อมะฝ่อชุม หลีกเลี้ยว
มะรุมทุกข์รึงรุม อกอยู่
ต้นมังเร่เรียมเถี้ยว ร่ำร้องเร่หา ฯ
๑๑๓ สรลสร้อยสร้อยหาน้อง ต้นมะต้องต้องตาไฉน
สบ้าบ้าจิตใจ ต้นไก่ไห้ไห้หานางฯ
สรลสร้อยสร้อยโศกด้วย นางไกล
หมากต้องต้องตาไฉน ห่างแก้ว
สบ้าบ้าจิตใจ จักขาด
ต้นไก่ไห้ไห้แล้ว ครุ่นให้คนึงนางฯ
๑๑๔ กำจัดกำจัดพี่ มะตูมตีที่องค์อูร
หิ่งหายนางหายสูญ ต้นเต่าร้างร้างแรมปี ฯ
กำจัดจัดแล้วห่อน สมบูรณ์
มะตูมตีทรวงอูร ขัดข้าง
หิ่งหายเจ้าหายสูญ แลเปล่า
ต้นเต่าร้างเรียมร้าง อ่อนน้อยแรมปี ฯ
๑๑๕ ไม้โรคคิดโรคา พังอาดยาชะโลมให้
มะไฟร้อนคือไฟ ต้นประเจ้าเคยประยา ฯ
ไม้โรคคนึงโรคร้อน ภายใน
พังอาดยาเย็นใส ลูบไล้
มะไฟเผ่าเพียงไฟ ลนลวก
ต้นประประยาให้ พี่เจ้าชะโลมเนือง ฯ
๑๑๖ ชมพู่ชมพูนาง ช่างย้อมร่ำก่ำสีใส
แปลบปลาบทราบอกใจ ติดขลิบตาดประหลาทดี ฯ
ชมพู่กลิ่นพ่าเจ้า ตาตรู
สดชื่นชมพูดู ยอดย้อม
แปลบปลาบทราบในอู ระเรียม ไซ้นา
ติดขลิบตาดงามพร้อม เพริศหน้าสมสวย ฯ
๑๑๗ ระกำลำลูกสล้าง คิดผ้านางตาระกำโฉม
สมรพี่มีขลิบโลม ใจทั่วโลกโศกศัลย์หาย ฯ
ระกำลำลูกขึ้น สองทาง
คนึงผ้าตาระกำบาง นิ่มน้อง
มีขลิบหยิบทรงพลาง โลมโลก แลนา
มีโรคโศกศัลย์ข้อง ขัดแค้นเห็นหาย ฯ
๑๑๘ หงอนไก่คิดเหนือเศษ ชมพูเทศมีขลิบรอย
หน้าทองก่องสายสร้อย ห่มยางเยื้องชำเลืองแลฯ
หงอนไก่คนึงผ้ากำ สาวสร้อย
ชมพูเทศมีขลิบช้อย กลิ่นเฝื้อง
หน้าทองน้องห่มลอย รางร่าง
เดินสำอางย่างเยื้อง แช่มช้าเหลือบแลฯ
๑๑๙ ทัมทิมตรึกผ้าสี น้องห่มมีสีทับทิม
ขลิบทองทั้งสี่ริม หน้ากระจายพรายพรุยทอง ฯ
ดอกแดงแสงก่ำไม้ คือพิมพ์ เดียวนา
นึกห่มสีทับทิม ก่ำผ้า
ขลิบมีสีด้านริม รึงรอบ
เส้นกระจายพรายหน้า อ่าพริ้งพรุยทอง ฯ
๑๒๐ ไม้มะต้องต้องตาพี่ ตรีผ้าสีหมากสุกนาง
ติดขลิบหยิบห่มบาง เห็นรางรางพอยียวลฯ
หมากต้องต้องเนตรเถี้ยว พลางพลาง นึกนา
ผ้าผ้าหมากสุกนาง หยุดยั้ง
ปลิวปลิวไสบบางบาง ยองย่อง
รางรางคู่คู่ตั้ง ใคร่เห็นยอนยอนฯ
๑๒๑ กรรณิกาก้านสีแสด คิดผ้าแสดติดขลิบนาง
เห็นเนื้อเรื่อโรงราง ห่มสองบ่าอ่าโนเน ฯ
ผ้าสีมีขลิบเนื้อ บางดี
ก้านกรรณิกาสี แสดเถ้า
โนเนนาดน้องลี ลาเลิศ
เมียมิ่งเรียมดูเจ้า ห่อนได้วางตาฯ
๑๒๒ ฟ่ายแดงพอสบตา พี่นึกผ้าสีแดงเอง
หอมกลิ่นฟุ้งวังเวง ติดขลิบใหญ่ไหมแกมทอง ฯ
เห็นฟ่ายแดงดอกต้น โกงเกง
คนึงผ้าสีแดงเอง อีกเหล้า
น้องห่มอ่าโถงเถง นวยนาด
ติดขลิบใหญ่ไหมเจ้า คั่นผุ้งแกมทอง ฯ
๑๒๓ เห็นห่านในชลธี ถวิลผ้าสีลูกห่านสาย-
สมรพี่ติดขลิบพราย ทองช่องไหมในริ้วเรืองฯ
เห็นห่านลงท่องท้อง ชลหลาย
สีลูกห่านผ้าสาย สวาทข้า
นึกนางห่มกรุยกราย โนนาด
ขลิบทองช่องไหมหน้า อร่ามล้วนทองทราย ฯ
๑๒๔ บัวบานในคงคา นึกผ้าสีบัวโรยบาง
นวลลอองอ่องขลิบนาง น้องเราห่มลอยชายงาม ฯ
บัวบานงามพี่ดิ้น แดโดย
นึกผ้าสีบัวโรย กลิ่นเฝื้อง
ทรงขลิบอ่องชายโชย ยวลผาด
เห็นห่มสมบนเบื้อง บ่าเจ้าลอยชาย ฯ
๑๒๕ ต้นครามพี่คิดผ้า สีฟ้าอ่อนอรเคยทรง
เรียมคิดติดขลิบวง เวียนรอบหน้าอ่าครุยทอง ฯ
ต้นครามนึกผ้าเจ้า บรรจง
สีฟ้าอ่อนอรทรง เลิศฟ้า
เรียมพิศติดขลิบวง เวียนรอบ
นางประดิษฐ์ติดหน้า อ่าฝั้นครุยทอง ฯ
๑๒๖ ไม้มะพูดผ้าสาวสวัสดิ์ หน้าสีรัดติดครุยทอง ฯ
สดชื่นพื้นใบตอง พี่ชมสมเจ้าห่มรวย ฯ
มะพูดถวิลพ่าเจ้า นวลลออง
หน้าสีรัดครุยทอง ก่ำเนื้อ
สดชื่นพื้นใบตอง ขลิบมาศ
เรียมย่อมเชยชมเหมื้อ ห่มเหล้นตามวัน ฯ
๑๒๗ มะม่วงไพรใบอ่อนมี คิดผ้าสีม่วงอ่อนแทน
ขลิบอ่าตาตักแตน หน้าทอทองกรองข่ายทรง ฯ
มะม่วงใบอ่อนเจ้า เรียมแหงน ดูนา
คิดมะม่วงอ่อนอรแทน ผิดผ้า
รึงขลิบตาตักแตน ริมเรื่อง
ถักทองกรองข่ายหน้า ประหลาทเจ้าเคยทรง ฯ
๑๒๘ เรียมเห็นดวงอัคคี ถวิลผ้าสีควันเพลิงสมร
ขาวเหลืองห่มอรชร เห็นรักร่อนอย่างโชยชาย ฯ
หุงโภชน์ควันคื่นกลุ้ม อัคคี
ผ้าห่มควันไฟสี สวาทข้า
มีขลิบหยิบทรงสี ลาเลื่อน
เห็นรักร่อนอ่อนหน้า ย่างเยื้องโชยชาย ฯ
๑๒๙ เห็นเมฆเบื้องบนฟ้า เรียมคิดผ้าโกหร่านาง
ขลิบทองย่องยงบาง เจ้าสบัดชายกรีดกรายงาม ฯ
เห็นเมฆลิ่วล่องฟ้า ชมพลาง
นึกพ่าโกหร่านาง ร่างน้อย
ขลิบทองย่องยงบาง ลนเลื่อน แววนา
เจ้าสบัดชายพ่าช้อย กรีดนิ้วกรายโฉมฯ
๑๓๐ บัวขาวคิดผ้าขาว งามเลิศล้ำส่ำน้ำดี
เจ้าห่มการพิธี หน้าเจ็ดชั้นคั่นทองรวย ฯ
บัวขาวคิดพ่าน้อง สาวศรี
ขาวฉ่ำน้ำเนื้อดี เอกนั้น
คราวสงฆ์พิธีมี โดยขนาด
เจ้าห่มหน้าเจ็ดชั้น เนื่องริ้วทองพราย ฯ
๑๓๑ ผึ้งร้างพี่นึกปอง ผ้าขาวกรองลายดอกงาม
ย่อมห่มเข้าอาราม หน้าเจียรบาดประหลาทตา ฯ
ผึ้งหลวงรวงเก่าร้าง เรียมปอง
ผ้าห่มขาวผูกกรอง ลูกไม้
สำหรับพับเฉียงทอง ลอยดอก
หน้าเจียรบาดประหลาทให้ แซ่ซ้องชมโฉม ฯ
|
