|
เลิศชาย ปานมุข
|
 |
« เมื่อ: มีนาคม 10, 2009, 11:02:42 PM » |
|
พี่ชมพี่เชยแล้ว พลางถาม
เจ้ามิอืออำความ ไป่พร้อง
เจ้าเอื้อนมิเออขาม เขินพี่ อยู่ฤา
ผินพักตรมาอย่าข้อง ขัดแค้นเคืองเลย ฯ
พี่ชมพี่เชยพลาง พี่ถามนางเจ้าไม่อือ
เจ้าเอื้อนอายพี่ฤา พี่ขอถามความจริงนาง
พิศวงทรงรวยรูป พลางกอดจูบลูบคอนาง
ฉุดชักสไบบาง พลางคลึงเคล้าเย้ายวนสม
พิศรูปก็น่ารัก พิศพักตรก็น่าชม
อ้อนแอ้นอรเอวกลม ชมชวัญน้องต้องตามชาย
ใครเห็นเป็นขวัญเนตร ลืมทุกข์เทวษเจตน์จงหมาย
มาดนุชสุดเสมอกาย บ่วายรักสักนาที ฯ
โหยหวนครวญใคร่นาง อกเพียงพ่างล้างชีวี
นั่งนอนห่อนฤามี สิ่งซึ่งสุขทุกเวลา
คิดเคยเชยชมน้อง ไม่ห่างห้องสองเสน่หา
เป็นสุขทุกเวลา มาจากได้ให้อาวรณ์
อกเอ๋ยเคยสังวาส กรรมบำราศคลาศคลาสมร
นับเดือนเลื่อนปีจร ห่อนเห็นแล้วแก้วตาเรียม
พุ่มพวงดวงดอกฟ้า ในใต้หล้าหาไหนเทียม
โฉมงามทรามเสงี่ยม เรียมรักเจ้าเท่าดวงใจ ฯ
|
