ฟ้าหลังฝน
(แต่งเมื่อ พ.ศ.๒๕๐๔)
เราพบกันวันที่รุ้งครอบคุ้งหล้า
ทั่วท้องฟ้าวาววามด้วยความหมาย
น้ำในธารกลอกกลิ้งภาพพริ้งพราย
ประดู่ปรายสยายปลิวพลิ้วเป็นแพ
ในความจริง, ความงามและความเศร้า
ที่คลุกเคล้ามากมายหลายกระแส
ทั้งที่ทุกข์รุกล้ำกระหน่ำแด
ทั้งที่แปร้เปี่ยมสุขจนจุกใจ
เราจักยินพิณทิพย์กระซิบว่า
หลังจากฟ้าชอุ่มหมองด้วยร้องไห้
หลังพายุดุเดือดหายเหือดไป
ฟ้าจะแผ้วผ่องใสไร้ราคี
ถึงค่ำคืนโคมจะฉายประกายก่อง
ม่านฟ้าหมองจะครามขลับระยับสี
ถึงทิวาฟ้าจะแจ้งแรงรวี
โปรยปรานีม่านฟ้าหล้าเรืองรอง
ในชีวิตมิดมนแม้หนไหน
เมื่อทุกข์จางจากใจเคยไหม้หมอง
ในม่านจิตจึงจะมีรุ้งสีทอง
เป็นค่าของขื่นขมที่ตรมทน
เราพบกันวันนี้จึงมีค่า
หลังจากฟ้าชุ่มฉ่ำด้วยน้ำฝน
หลังจากที่ชีวิตมืดมิดมน
เราควรพ้นอุปสรรคที่รักไกล
ฉันกลับมาหาเธออีก...ที่รัก
แม้เธอจักต้องการฉันหรือไม่
มาด้วยความรักท้นล้นฤทัย
มาเพื่อให้โลกประจักษ์ว่ารักจริง
(จากหนังสือรวมบทกวี "สุดสงวน")
