เพราะมีเธอ ของ อดุล จันทรศักดิ์

[เลิศชาย ปานมุข]

ทุกบุรุษผู้ประสบความสำเร็จ
ล้วนมีสตรีเพศอยู่เบื้องหลัง
แบ่งภาระ แบกรับ เป็นพลัง
เหนี่ยวรั้ง ด้วยรัก หรือผลักดัน

จึงครึ่งโลก (หรือกว่าครึ่ง) เป็นของเธอ
อยู่ด้วยความเสมอ สมานฉันท์
เธอมีส่วนสร้างโลก ร่วมโรมรัน
สร้างสีสันแห่งสุนทรียรส

เธอคือเงาร่มรมณีย์
สร้างคุณค่าของสตรีให้ปรากฎ
เธอหยัด เธอยืน ด้วยเกียรติยศ
เป็นแบบ เป็นบท แต่เบื้องบรรพ์

เธออยู่ในกวีแต่ละวรรค
ในความรัก ความงาม และความฝัน
ในความหอมรื่นของทิพย์สุคันธ์
ในคืน ในวัน กาลเวลา

ที่นั่น ที่โน่น และที่นี่
เธออยู่ที่ปลายทางแห่งปรารถนา
อยู่ในแสงแห่งดวงดาริกา
ในความเป็นมารดาผู้แสนดี

อยู่ในทุกจังหวะ การเคลื่อนไหว
แห่งการเต้นของหัวใจซึ่งไหวถี่
ในความหวัง ความหวาน ประดามี
ในทุกสีแห่งบุปผาลดามาลย์

อยู่ในสายน้ำ ฉ่ำระริน
อยู่ในแผ่นดินอันไพศาล
อยู่กับสายลมฤดูกาล
ในวันวาร - เธอวาดไหวเส้นชีวา

วันร้อน - เธอคือธาร และคือทิพย์
หยาดใจให้จิบเสน่หา
วันหนาว - เธอคือรุ่งทิวา
หยาดแสงอุษาให้ซึมซับ

อยู่ที่ไหน เป็นอะไร ได้ทั้งสิ้น
ราวร่ำรินแสงเมื่อดาวเหนือหลับ
อยู่ในความรักอันเร้นลับ
อยู่กับกลีบดอกไม้แห่งไมตรี..

คือความลึกล้ำ ทุกความหมาย
ซึ่งทอดรายความเป็นเธอไว้ทุกที่
ฉันเขียนความในใจไว้ด้วยบทกวี
ให้รู้ว่า - มาถึงตรงนี้ เพราะมีเธอ..


เพราะมีเธอ : อดุล จันทรศักดิ์
ออล แม็กกาซีน ปีที่ 2 ฉบับที่ 11 มีนาคม 2552 หน้า 78 คอลัมน์ กวีลีลา
ที่มา  :  www.kaweeclub.com

[kwanzaa]

เป็นจริงที่สุดเลย