ฟากฟ้า ฝั่งทะเล

[เลิศชาย ปานมุข]

ฟากฟ้า...ฝั่งทะเล
เมื่อตำนานความรักเหงา - เหงา
กับกลายเป็นเรื่องเล่า...ทะเล ฟากฟ้า
สิ่งทั้งสองเคยครองรักกัน...เมื่อนานมา
แต่ด้วยความอิจฉาของพสุธา...จับแยกกัน

ฟากฟ้า และ ท้องทะเล...ยังคงเป็นสีคราม
แสดงออกถึงความรักที่งอกงามในใจนั้น
ห่างกันสุดฟากฟ้า...ฝั่งทะเล...ยังมั่นคงผูกพัน
" รัก " ที่จริงใจนั้น...อย่าวัดกันที่ระยะทาง

เมื่อฝั่งทะเล...คิดถึงซึ่งฟ้าไกล
น้ำจะก่อระเหยเป็นไอแทนความอ้างว้าง
ฟากฟ้า...รับรู้ได้ถึงสายใยบาง - บาง
สายฝนไหลมาเป็นทาง...ลบความอ้างว้างให้ทะเล

ถึงแม้เรื่องจริงเส้นขนาน...ไม่เคยบรรจบ
แต่รักของเราไม่ติดลบ...ไม่หันเห
อย่างน้อยยังเคียงคู่...ฟากฟ้า...ฝั่งทะเล
แค่นิทานกล่อมเห่...แต่ มั่นคง ไม่ไขว้เขว...ดั่งใจคน